توسد الصبر؛صبر و شکيبايي را بالش و متکاي خويش قرار بده،

و اعتنق الفقر؛ فقر و تهيدستي را در آغوش بگير،

و ارفض الشهوات؛شهوتها و خواسته ‏هاي نفس را از خود دور کن،

 و خالف الهوي؛با هوي و هوس مخالفت کن،

و اعلم انک لن تخلو من عين الله؛بدان که تو در مد نظر خدا هستي،

فانظر کيف تکون؛اکنون ببين چگونه خواهي بود. [1] 

 

(1)بحارالانوار،ج75،ص358

منبع:آمال الواعظین (جلد دوم)، سید ابراهیم حسینی لیلابی، نسیم کوثر:1386، ص532.